پس از مدت ها
سلام.سلام به کی ؟ به خودم اول از همه.حالا چرا خودم.اینو باید از خودم بپرسید.چند صباحیست که گیر افتاده ایم وسط سلیقه ها . حالا چرا سلیقه ها ؟ این رو باید از خودش بپرسید!چند صباحیست هر کی از راه میرسه سعی می کنه افکار خودش رو غالب کنه.بابا یکی بهش بگه این جایی که جنابعالی داری جاری می کنی افکار پوچ و بیهوده خودت رو ، جایی که یه ملت قرار از قبلش نون بخوره . حالا تو هی بیخود عرض اندام کن.به جای این همه افکار این آستین مبارک رو بالا بزن ، از پشت میز بلند شو و بیا کار کن.یه خرده به فکر ملت باش.
ملت ....؟پشت همین سه کلمه چه پتانسیل ها که نخوابیده.بگذریم.
دیروز با یکی از همکاران رفته بودیم سایت ویزیت.ذوق هنری داره این همکار ما.تعریف می کرد از مقاله ای که جایزه برتر رو کسب کرده بود توی شهرستان خودشون و از دست فرماندار جایزه گرفته بود .
تعریف می کرد که سوژه اش یکی از شعرای معاصر ما بوده .شاعری که اشعارش گنجینه گرانبهای ماست و خوب در شهر این همکار مجسمه اش رو پایین آوردن به دلیل همجواری با تاسیسات یکی از نیروها.
بعد این دوست ما خوش ذوقی نشون داده و رفته با مجسمه سرنگون این شاعر یه مصاحبه انجام داده که حالا اگر تونستید گیر بیارید و مطالعه کنید خالی از لطف نیست.
اما کلاً خوب نیست مجسمه پایین میارید.
با ادبیات به از این باشید که با خلق جهانید.....
اسمم علی . فامیلم رو نمی گم.دانشجوی سال آخر کارشناسی حسابداری هستم و کارمند .داور فوتبال هم هستم و در زمینه کامپیوتر هم دستی بر آتش دارم . چند صباحی هست که این وبلاگ رو راه انداختم. هیچ وقت هم با برنامه و هدف جلو نبردمش و هر وقت حسی اومده ، انگشتها به حرکت دراومده و کلماتی رو حک کرده.بعضی وقتها هم که با دو تا کلیک ساده و ( COPY , PASTE ) مطالبی اومده توی وبلاگ . به هر حال امیدوارم خوشتون بیاد از مطالب وبلاگ.
